W 1924 roku zrezygnowała z pracy zawodowej w Oddziale II. Po ukończeniu studiów na WWP w 1926 roku pracowała w Polskim Radiu i w Polskich Wydawnictwach Naukowych. Nie zaprzestała jednak pracy społecznej: należała m.in. do współzałożycielek Stowarzyszenia „Rodzina Wojskowa”, działała na forum Związku Pracy Obywatelskiej Kobiet, uczestniczyła w pracach Związku Peowiaków. Ważnym polem jej aktywności było również dziennikarstwo, współpracowała z takimi pismami jak „Kobieta Współczesna” i „Bluszcz”.
W czasie okupacji niemieckiej związała się ze Stefanem Szwedowskim. Od kwietnia 1941 do stycznia 1945 roku brała pod pseudonimem Jastrzębska czynny udział w działalności Związku Syndykalistów Polskich oraz Polskiego Związku Zachodniego w konspiracji, krypt. Kopalnia. Prowadziła sekretariaty redakcji dwóch czasopism ZSP: „Czynu” i „Sprawy Chłopskiej”. Współredagowała „Sprawę Chłopską”. Prowadziła sekretariat Wydziału Organizacyjnego ZSP. Pełniła służbę pomocniczą w Oddziałach Bojowych ZSP, przenosząc i przechowując broń. Była członkinią Rady Pomocy Żydom „Żegota”. Organizowała pomoc materialną i mieszkania dla uciekinierów z getta. Ukrywała Żydów we własnym mieszkaniu lub mieszkaniach zaprzyjaźnionych osób.