Za Waleczność – odznaka zaszczytna (krzyż) nadawana w celu nagrodzenia zasług uczestników powstania wielkopolskiego 1918–1919Stanisław Gibasiewicz, Odznaczenia, odznaki i medale związane z powstaniem wielkopolskim, Polskie Towarzystwo Archeologiczne i Numizmatyczne, Oddział w Poznaniu im. prof. J. Kostrzewskiego, Sekcja Numizmatyczna, Poznań, 1988, s.11-13.
Historia Odznakę ustanowiono uchwałą Rady Ludowej miasta Poznania w dniu 3 listopada 1919 (w porozumieniu z Naczelnym Komendantem Straży Ludowej). Datę uchwały zamieszczano na patentach wydawanych osobom odznaczonym z datą pierwszej rocznicy wybuchu powstania, tj. 27 grudnia 1919. Kapituła krzyża obradowała pod przewodnictwem pułkownika Juliana Langego. Dzięki zatwierdzeniu Ministra Spraw Wojskowych wojskowi w służbie czynnej mogli ja nosić na mundurze.
Forma Pierwsze krzyże były wytłoczone z blachy mosiężnej cienko posrebrzanej, o powierzchni matowej, groszkowanej. Prawdopodobnym wykonawca był zapewne zakład rytowniczy Józefa Pendowskiego w Poznaniu, choć niewykluczone jest, że część z odznak wykonano w Berlinie, być może w przedsiębiorstwie Oertel. W 1922 dodano złocony wieniec laurowy otaczający krzyż. Do wieńca dodano uszko i kółko z zieloną wstążka do przywieszana.