kiedy indziej wprowadza dysonans obcego ciała, na przykład brązu. Artysta tworzy głównie w Ośrodku Pracy Twórczej Rzeźbiarzy w Orońsku. Ma też własną pracownię w Witoszynie. Według opisu wystawy, która odbyła się w prywatnej galerii sztuki im. Jacka Sempolińskiego w Nałęczowie, pasją Markowskiego są duże rzeźby plenerowe wykonane z granitu lub marmuru, zaś jego pomniki obecne są w pejzażu całej Polski.
Swoje prace wystawiał m.in. na Zamku w Lublinie i na Zamku w Kazimierzu Dolnym pod tytułem „Erraticus". W skład tej ostatniej wystawy wchodziło 29 rzeźb wykonanych z granitowych głazów narzutowych przemieszczanych milionami lat z odległych gór, rzeźbionych przez wody, wiatr i czas. Stąd tytuł wystawy „Erraticus” po łacinie znaczy błądzący.
W folderze tej ostatniej wystawy można przeczytać: „Głazy narzutowe i w ogóle kamień mają swój ciężar i statykę. Markowski się nie wtrąca i nie zmienia tego stanu rzeczy. Często podkreśla te zalety, tkwiące w materiale./…/ Preferuje granit, sądzę, że chyba najlepiej odpowiada jego temperamentowi twórczemu.” (prof. A. J. Pastwa) „Tym co dominuje w rzeźbach Bogdana Markowskiego obok oczywistej fascynacji artysty rodzajem materiału, jego strukturą i kolorystyką, jest wyczuwalny w każdej z nich monumentalizm.” (prof. L.