thumb|Minamoto no Shitagō, rysunek autorstwa Yōsaia Kikuchiego – japoński uczony i urzędnik okresu Heian, jeden z Trzydziestu Sześciu Mistrzów Poezji, jeden z pierwszych leksykografów japońskich.
Pochodził z niższej arystokracji, co powodowało, że jego utwory prezentowane były raczej na prywatnych spotkaniach i rzadko otrzymywał oficjalne zamówienia na wiersze, które były domeną poetów z najwyższych warstw. Kształcił się w cesarskiej akademii Daigaku-ryōBiuro Wyższej Edukacji (Departament ds. Nauki), czasem tłumaczone jako Akademia, zostało utworzone po raz pierwszy w połowie VII wieku prawd. w 670 roku, a rozszerzone w 701 roku zgodnie z kodeksem Taihō., był urzędnikiem średniego szczebla i pracował jako prywatny nauczyciel – jego najważniejszym patronem był Minamoto no Takaakira – tworząc m.in. encyklopedyczne kompendia wiedzy dla swoich pracodawców.
Uznany mistrz poezji w stylu chińskim;