Drugi mający wartość normatywną tekst (opublikowany w 2017 r.) dodaje, że „wszystkie podmioty mają możliwość aktywowania dostępnych zasobów kulturowych – chodzi o zgłębianie ich i ich wykorzystywanie. Jednocześnie przypada na nie odpowiedzialność czynienia czegoś dobrego” względem owego podłoża i kreatywnego klimatu. Oznacza to, że grupy oraz jednostki „same stawiają sobie zadania, a swoje działanie rozpatrują w oparciu o własne cechy specyficzne, angażując się kulturowo.”
Zastosowania „Kulturowe ślady branży kosmetycznej” to dokument, przy powstaniu którego współpracowali: Gilles Andrier, Loïc Armand, Francesco Bandarin, Jérôme Bédier, Françoise Benhamou, Fouad Benseddik, Gilles Boëtsch, Dominique Bourg, Jérôme Gouadain, Maria Gravari-Barbas, Marc-Antoine Jamet, François Jullien, Pascal Lamy, Jacques Lévy, Gilles Lipovetsky, Françoise Montenay, Jean Musitelli, Patrick O'Quin, Philippe d'Ornano, Dominique Perrault, Marie-Hélène Plainfossé oraz Nicole Rouvet. Wyszczególniono w nim kilka wymiarów środowiska kulturowego, gdzie wkład gospodarki może okazać się istotny: nauka, architektura, sztuka, kolory, etyka, wyobraźnia, dziedzictwo, rozrywka, zdolność odnalezienia się w różnych sytuacjach społecznych, wyróżnianie się itd.
Zobacz też Społeczna odpowiedzialność biznesu Gospodarka malwowa Niematerialne dziedzictwo kulturowe
Przypisy
Kategoria:Kulturoznawstwo Kategoria:Zrównoważony rozwój