Raport z wizyty duszpasterskiej w 1600 wymienia w kaplicy ołtarz, odpowiadający wielkością potrzebom kultu, oraz obraz patrona kościoła, namalowany na ścianie. Już podczas tej wizyty obraz ten określony został jako „dosyć stary”, co świadczy o starożytności tego kościoła. Oprócz ołtarza i obrazu, kościół był odpowiednio przygotowany do sprawowania kultu. Był tam nawet cmentarz.
Nowa kaplica Raporty z kolejnych wizyt duszpasterskich pokazują, że oryginalna kaplica zburzona została około 1640. W latach 1647–50 kaplica została odbudowana w stylu barokowym przez Gio-Francesco Gauciego. Z późniejszych wizyt zwierzchników kościelnych wiadomo, że kaplica wciąż służyła wiernym w 1699.
Architektura Wygląd zewnętrzny Do kaplicy dochodzi się przez niewielki prostokątny plac („zuntier”), otoczony niskim murkiem. Do drzwi wejściowych, otoczonych prostymi pilastrami i zwieńczonych belkowaniem i gzymsem, prowadzą dwa półokrągłe schody. Nad drzwiami centralnie umieszczone okno, osadzone w kamiennej ozdobnej ramie i zwieńczonym wymyślnym gzymsem. Fasada jest ujęta po bokach w zestaw prostych pilastrów, podtrzymujących prosty architraw, zwieńczona zaś jest łamanym gzymsem. W jego środku stoi prosta, w kształcie pojedynczej arkady, dzwonnica zwieńczona krzyżem.