Paul Waldemar Nieborowski (ur. 9 lutego 1873 w Ornontowicach, zm. 3 kwietnia 1948 w Mönchengladbach) – niemiecki duchowny katolicki, pisarz i historyk.
Życiorys Był synem kowala i właściciela kuźni Pawła oraz Anny z domu Ledwoch, pochodzącej z Gliwic. W tym samym mieście ukończył gimnazjum, a potem studiował filozofię i teologię na Uniwersytecie Wrocławskim i Królewieckim. 21 czerwca 1897 otrzymał święcenia kapłańskie i pojechał na pierwszą placówkę duszpasterską (był kapelanem) do Frydlandu. W 1898 został wikariuszem w Leśniku, a od 1899 przebywał na parafii Najświętszej Maryi Panny w Bytomiu. Od 1900 był administratorem parafii w Byczynie, a potem jej proboszczem. W latach 1905–1920 był proboszczem w Rychtalu, a w 1906 administrował również parafią w Kowalowicach. W 1910 doktoryzował się z filozofii na Uniwersytecie WrocławskimMaciej Oscenda, Duszpasterze parafii pw. Męczeństwa św. Jana Chrzciciela w Rychtalu, w: Parafia Rychtal.. Był dyrektorem wrocławskiego wydawnictwa WahlstattJan Chodera, Literatura niemiecka o Polsce, Śląsk, Katowice, 1969, s. 53, 59..
Do końca życia zdecydowanie sprzeciwiał się wszelkim polskim prawom do Śląska.
Życie prywatne Miał dwóch braci, Huberta i Józefa – duchownego rzymskokatolickiego i misjonarza.