thumb|240px|Heinrich Loewe w latach 30. Heinrich Eljakim Loewe (ur. 11 maja 1869 r. w Wanzleben koło Magdeburga, zm. 2 sierpnia 1951 r. w Hajfie) – niemiecki i żydowski dziennikarz, publicysta, znawca folkloru żydowskiego, językoznawca, filozof, zasłużony dla bibliotekarstwa żydowskiego i polityk syjonistyczny.

Loewe wychował się w niemieckiej zasymilowanej rodzinie żydowskiej. Nie otrzymał wychowania żydowskiego. Po ukończeniu protestanckiej szkoły średniej w Magdeburgu, studiował w Uniwersytecie Berlińskim oraz w Hochschule fuer die Wissenschaft des Judentums (Wyższej szkole wiedzy o judaizmie). Założył grupę syjonistyczną znaną jako Rosyjskie Żydowskie Towarzystwo Naukowe. Jej współzałożycielami byli Żydzi spoza Niemiec, Szmaria Lewin, Josef Lurie, Nahman Syrkin i Leon Mockin. Loewe, jako jedyny z tej grupy, urodził się w Niemczech.

W 1892 r. Loewe założył Jung Israel, pierwszą grupę syjonistyczną w Niemczech. Był także jednym z założycieli Vereinigung Juedischer Studierender – organizacji, która w 1914 r. dała początek zrzeszeniu skupiającemu różne studencke organizacje syjonistyczne w Niemczech o nazwie Kartell Juedischer Verbindungen. W latach 1893–1894 redagował w Berlinie Juedische Volkszeitung, a przez kolejne dwa lata miesięcznik Syjon (od 1895 do 1896 r.).