Benzobarbital () – organiczny związek chemiczny, pochodna kwasu barbiturowego, lek z grupy barbituranów. Oryginalny, rosyjski lek wprowadzony do lecznictwa w 1959 roku pod nazwą handlową (Benzonal).
W Polsce na stan obecny (2019) wymagania jakościowe dla benzobarbitalu określa monografia szczegółowa ujęta w Farmakopei Polskiej V.
Profil działania farmakologicznego benzobarbitalu jest silnie przeciwdrgawkowy – jednak nie silniejszy niż luminalu. Działanie uspokajające jest bardzo słabe w porównaniu z luminalem i słabe w porównaniu z prominalem. Działanie nasenne benzobarbitalu jest również słabe i występuje dopiero po zastosowaniu większej dawki jednorazowej (0,2–0,3 g).
W doświadczeniach na zwierzętach benzobarbital hamuje zarówno drgawki wywołane maksymalnym elektrowstrząsem, jak i drgawki wywołane środkami chemicznymi. Znalazł zastosowanie w leczeniu niektórych rodzajów padaczek (przede wszystkim w napadach z utratą przytomności i drgawkami toniczno-klonicznymi oraz w ogniskowych napadach skroniowych), a także niekiedy jako lek uspokajający.