Franciszek Kazimierz Kondrat (ur. w Nowogrodzie Wielkim, zm. 6 czerwca 1932 w Warszawie) – podpułkownik artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Jego rodzicami byli Aleksander Kondrat i Katarzyna Konstancja z domu Sejfert urodzona 11 kwietnia 1860. Wychowywał się z dwoma braćmi i siostrą. W Nowogrodzie uczęszczał do gimnazjum humanistycznego w którym ukończył 8 klas, a w 1909 zdał egzamin dojrzałości. Zanim wstąpił do Wojska Polskiego od 12 października 1909 do 3 grudnia 1918 służył w armii rosyjskiej.
3 grudnia 1918 major Franciszek Kondrat wstąpił do Wojska Polskiego. Początkowo służył od 3 grudnia 1918 do 5 stycznia 1919 w Departamencie Artylerii MSWojsk. na stanowisku naczelnika Wydziału Broni Ręcznej sekcji zaopatrzenia, a następnie od 16 stycznia 1919 do 15 kwietnia 1919 był zastępcą zarządzającego zakładami w składach artyleryjskich Twierdzy Modlin. 15 września 1919 w Rembertowie ukończył szkołę artyleryjską, a następnie otrzymał przydział do I dyonu 7 pap Armii gen. Hallera w którym służył na stanowisku dowódcy dywizjonu od 16 września 1919 do 30 października 1919, a po przemianowaniu go na 18 pułk artylerii polowej odbył w jego szeregach całą kampanię wojenną od 1919 do 1920.