28 listopada 1916 roku, podczas I wojny światowej, sygnował petycję skierowaną do niemieckich okupacyjnych władz miasta, w której prosił o zezwolenie na darmowe leczenie biedoty miejskiej w szpitalu powiatowym. Sam poświęcał jeden dzień w tygodniu na nieodpłatne przyjmowanie biednych pacjentów za darmo w swoim prywatnym gabinecie, bez względu na ich wyznanie. Jednocześnie pobierał bardzo wysokie honoraria od zamożnych mieszkańców miasta. W czasie pandemii hiszpanki leczył chorych na grypę.
Doktor Kaltmann udzielał biednym zasiłków na zakup leków. Niektóre z nich sam wytwarzał w aptece Stanisława Dziekanowskiego, która mieściła się w kamienicy przy ul. Cyganka 26.
Pozostałe funkcje Oprócz pełnienia funkcji ordynatora i prowadzenia prywatnego gabinetu, Kaltmann pracował w innych instytucjach opieki zdrowotnej we Włocławku.
Był nieetatowym lekarzem Seminarium Duchownego we Włocławku. Jako ten ostatni, leczył m.in. często chorującego na płuca ówczesnego alumna Stefana Wyszyńskiego, czy też biskupa Stanisława Zdzitowieckiego.