W 1884 przeniosła się do Sofii, gdzie pracowała jako nauczycielka w prestiżowej Szkole dla Dziewcząt. Rok później, wraz z mężem założyła pierwsze czasopismo socjalistyczne w Bułgarii - Sywremennij pokazateł. Pisała do niego artykuły poświęcone dyskryminacji kobiet w Bułgarii w zakresie dostępu do edukacji i do rynku pracy. W czasie wojny bułgarsko-serbskiej w 1885 po raz kolejny służyła jako pielęgniarka w Sliwnicy i w Pirocie. W latach 1885–1912 uczyła w szkołach w Widyniu, Wielkim Tyrnowie, Starej Zagorze, Płowdiwie, a także w szkole bułgarskiej w rumuńskiej Tulczy. Kolejne zmiany miejsca pracy były konsekwencją zaangażowania Błagoewej w działalność socjalistyczną. Od 1912 z powodów zdrowotnych zrezygnowała z pracy nauczycielki.
W latach 1894–1896 Błagoewa wydawała pismo Deło, który promował utwory literackie bułgarskich socjalistów. W 1896 czasopismo zostało zawieszone decyzją administracyjną. W 1901 Błagoewa, wspólnie z Dimitraną Iwanową, Ekateriną Karawełową, Anną Karimą i Kiną Konową utworzyła Bułgarski Związek Kobiet (Български женски съюз). Dwa lata później doprowadziła do rozłamu w organizacji, opowiadając się za większym zaangażowaniem organizacji w problemy kobiet z niższych warstw społecznych. Swoje poglądy przedstawiała na łamach pisma Damski truda (Дамски труда).