potem pt. Dzieje ojczyste dla młodzieży (1892, 1895). Ten podręcznik był obowiązkowy w niższych klasach gimnazjalnych w Galicji pod zaborem austriackim. Decyzją C. K. Rady Szkolnej Krajowej z 1908 ta publikacja w czwartym wydaniu została zaliczona w poczet książek dozwolonych do użytku szkolnego. Ponadto publikował prace historyczne.
W 1890 był członkiem komitetu II Zjazdu Historycznego im. Jana Długosza. Był członkiem wydziału Towarzystwa Nauczycieli Szkół Wyższych (1889-1890) i pełnił funkcję administratora wydawnictw szkolnych TNSW. Był sekretarzem (1886), członkiem zarządu (1887-1892) i wiceprezesem Towarzystwa Pedagogicznego. Przez wiele lat zasiadał w radzie miejskiej we Lwowie. Był delegatem Macierzy Szkolnej dla Księstwa Cieszyńskiego.
Zamieszkiwał przy ulicy Szeptyckiej 8. Zmarł 26 grudnia 1907 we Lwowie w wieku 56 lat. Po nadzwyczaj tłumnym pogrzebie został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.
Publikacje O metodach i formach nauki szkolnej (1879) Nazwa i źródła Dunaju (1880) Historyczne i handlowe znaczenie Dunaju (1881) Kilka słów o polskiej literaturze pedagogicznej (1881) Polityczne znaczenie zjazdu gnieźnieńskiego z roku 1000. Studyum krytyczne (1882) Dzieje ojczyste da młodzieży. Część I (do roku 1492) (wyd. I: 1893, wyd. II: 1899, wyd. III: 1904, 1892, 1895, wyd.