W swojej działalności skupiała się na walce o równe prawa kobiet w dostępie do edukacji uniwersyteckiej, a także o udział Bułgarek w życiu politycznym.
W 1906 opuściła Bułgarski Związek Kobiet i związała się z konkurencyjną organizacją Rawnoprawie (Равноправие), w której działała do 1921. Jako działaczka organizacji podróżowała po kraju i wygłaszała odczyty na temat praw kobiet. W czasie I wojny światowej zajmowała się działalnością dobroczynną i organizacją szkoły handlowej dla dziewcząt w Sofii. Od 1917 redagowała pismo Byłgarka (Българка).
Po zamachu bombowym w sofijskiej cerkwi Św. Niedzieli (16 kwietnia 1925) wyjechała do Francji. 15 sierpnia 1926 napisała Apel o pokój dla Bułgarii, który wysłała do genewskiej siedziby Ligi Narodów. Artykuły Karimy ukazywały się w czasopiśmie Komunisticzesko zname (Комунистическо знаме), wydawanym przez bułgarskich komunistów. W 1926 wyjechała do Związku Sowieckiego. Mieszkała w Charkowie, gdzie zajmowała się tłumaczeniem literatury rosyjskiej na język bułgarski. Dopiero w 1928 mogła powrócić do Bułgarii.