Książka szybko zyskała uznanie. Dzieci chętnie do niej wracały ze względu na ilustracje towarzyszące tekstowi. Dzieło było tak popularne, że wydawano je bez przerwy aż do początku XIX wieku. Duża popularność tej encyklopedii spowodowała, że zaczęły powstawać nowe wydawnictwa obrazkowe dla młodych czytelników, co dało początek współczesnej książce obrazkowej. Przez sto lat od wydania był to najpopularniejszy podręcznik w Europie, pierwowzór współczesnych materiałów do nauki języków obcych oraz książek konceptowych do nauki pojęć. Książka ta pierwotnie stanowić miała ulepszoną wersję łacińskiej czytanki Janua linguarum reserata, której zadaniem było ułatwić opanowanie łaciny.
Wydania
Pierwsze wydanie ukazało się w 1658 roku Norymberdze w Niemczech i zawierało tekst w języku łacińskim i niemieckim. Następnie książkę wydano w języku angielskim, czeskim, włoskim i węgierskim. Pierwsza wersja czterojęzyczna (języki łaciński, niemiecki, włoski i francuski) wydana została w 1666 roku. Ukazało się ogółem dwieście czterdzieści pięć wydań dzieła, wśród których dwieście piętnaście zawierało głównie tekst łaciński, sto osiemdziesiąt – niemiecki, a trzydzieści pięć – polski. Orbis Pictus z tekstem polskim ukazała się po raz pierwszy w roku 1667 i do roku 1800 wydawana była jedenaście razy.