Omonadus floralis – gatunek chrząszcza z rodziny nakwiatkowatych i podrodziny Anthicinae.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1758 roku przez Karola Linneusza na łamach dziesiątego wydania Systema Naturae pod nazwą Meloe floralis.
Morfologia thumb|80px|left|Edeagus Chrząszcz o ciele długości od 3 do 3,5 mm, z wierzchu szczątkowo owłosionym. Głowę ma dużą, trapezowatą w zarysie, o długich i równoległych, mniej więcej równych długością średnicom oczu skroniach, tylnych kątach prostych oraz tylnym brzegu lekko wklęsłym pośrodku, ubarwioną brunatnie z przyciemnieniem, zwykle obejmującym jej przednią część. Krótkie czułki są ku szczytom pogrubione, podobnie jak głaszczki ubarwione jasnobrunatnie. Punkty na głowie są delikatne i oddalone od siebie mniej więcej o swoje średnice, a między nimi zauważyć można delikatną mikrorzeźbę. Wypukłe i ku podstawie silnie zwężone przedplecze ma dwa położone blisko siebie guzki środkowe za przednim brzegiem. Barwa przedplecza jest brunatna z czerwonawym odcieniem. Punkty na przedpleczu są gęściej rozmieszczone, acz równie delikatne jak na głowie. Kształt pokryw jest owalny z wyraźnie zaznaczonymi barkami, najszerszy trochę za środkiem, nieco tęższy niż u O. formicarius. Między guzami barkowymi rozciąga się półkoliste wgniecenie.