W czasie wojen bałkańskich służyła na froncie jako pielęgniarka.
Zmarła w Belgradzie, w wieku 83 lat.
Życie prywatne 15 lutego 1881 Jelena poślubiła podporucznika artylerii armii serbskiej Jovana Dimitrijevicia, z którym zamieszkała w Niszu, a od 1898 w Belgradzie. Mąż wspierał ją aktywnie w jej twórczości literackiej i działalności społecznej, towarzyszył także Jelenie w jej podróżach. Po śmierci męża, (który w 1915 zginął na froncie), Jelena nosiła żałobę do końca swojego życia.
Pamięć W 2017 z okazji 155 rocznicy urodzin pisarki w Belgradzie zorganizowano konkurs literacki jej imienia. W tym samym roku telewizja serbska wyemitowała film dokumentalny Pravo sunca poświęcony Jelenie Dimitrijević. Popiersie pisarki znajduje się w pobliżu twierdzy w Niszu.
Dzieła 1894: Jelenine pesme (Pesme Jelene Jov. Dimitrijevića). 1897: Pisma iz Niša o haremima. 1901: Đul-Marikina prikažnja, (opowiadania). 1907: Fati-Sultan, Safi-Hanum,Mejrem-Hanum, (opowiadania). 1912: Nove. 1918: Amerikanka. 1918: Pisma iz Soluna. 1928: Pisma iz Indije.