Karol de Bourbon-Vendôme, znany jako kardynał de Bourbon (ur. 22 września albo 22 grudnia 1523 w La Ferté-sous-Jouarre, zm. 9 maja 1590 w Fontenay-le-Comte) – francuski kardynał, kandydat Ligi Katolickiej do tronu francuskiego po śmierci Henryka III.
Życiorys Urodził się 22 września albo 22 grudnia 1523 roku w La Ferté-sous-Jouarre, jako syn Karola IV de Bourbon-Vendôme i Françoise d'Alençon (jego braćmi byli m.in.: Antoni i Ludwik). W czasach kiedy był klerykiem w Meaux, został ojcem Nicolasa Poulaina. 5 lipca 1540 roku został wybrany biskupem Nevers, a cztery lata później – Saintes. W 1546 roku zrezygnował z tej pierwszej diecezji. 9 stycznia 1548 roku został kreowany kardynałem diakonem i otrzymał diakonię San Sisto. Dwa lata później zrezygnował z drugiej diecezji i został arcybiskupem Rouen. Pełnił również funkcję administratora apostolskiego Carcassonne (1550–1553, 1565–1567) i Beauvais (1569–1575). W 1565 roku został legatem w Awinionie. W 1588 roku, podczas zgromadzenia Stanów Generalnych, Henryk III nakazał aresztowanie kardynała, będąc przekonanym że przyłączył się do Ligi Katolickiej. Po zabójstwie króla, Charles de Mayenne ogłosił Bourbon-Vendôme królem, który ma przyjąć imię Karol X.