Na początku września 1939 został aresztowany przez Gestapo i wysiedlony z Gdyni razem z rodziną. Podczas II wojny światowej mieszkał w Krakowie. Od listopada 1939 do kwietnia 1940 był dozorcą w Elektrowni Miejskiej, od maja 1940 pracował w biurze elektrowni, od maja 1941 do stycznia 1945 był zatrudniony w Zarządzie Stoczni Rzecznych Generalnego Gubernatorstwa w Krakowie. W marcu 1945 dołączył do Grupy Operacyjnej w Krakowie. Od 3 kwietnia 1945 roku do maja 1945 należał do Morskiej Grupy Operacyjnej, która dotarła do Gdańska. Od maja do czerwca 1945 pracował w Zarządzie Miejskim w Gdańsku.
Od września 1945 do lutego 1953 pracował na Politechnice Gdańskiej. Współorganizował Wydział Budowy Okrętów. Od 1 grudnia 1945 objął stanowisko zastępcy profesora. W latach 1946–1947 pełnił funkcje kierownika Katedry Teorii Okrętu i Napędu Okrętowego, w latach 1948–1953 kierownika Katedry i Zakładu Teorii Okrętu na Wydziale Budowy Okrętów. W latach 1945–1949 był nauczycielem w Państwowym Liceum Budownictwa Okrętowego w Gdańsku.
W czerwcu 1945 został dyrektorem Państwowego Przedsiębiorstwa Konstrukcji Stalowych w Gdańsku. Na stanowisku pracował do kwietnia 1948. Od stycznia 1948 do 1 maja 1950 pełnił funkcję dyrektora Centralnego Biura Konstrukcji Okrętowych w Zjednoczeniu Stoczni Polskich.