karę odbywał do 1940. Po zwolnieniu udał się do ZSRR, obejmując funkcję zastępcy przewodniczącego Rady Komisarzy Ludowych, następnie Rady Ministrów Karelo-Fińskiej SRR, którą pełnił do 15 kwietnia 1947, gdy został przewodniczącym Rady Najwyższej Karelo-Fińskiej SRR (do 12 kwietnia 1955). Jednocześnie 1947-1951 był zastępcą kierownika Sekcji Historycznej Naukowo-Badawczego Instytutu Kultury Karelo-Fińskiej SRR, a od 1951 do końca życia pracownikiem naukowym Instytutu Historii Partii przy KC Komunistycznej Partii Karelo-Fińskiej SRR. Był odznaczony dwoma Orderami Lenina.
Bibliografia Przewodnik po historii Partii Komunistycznej i ZSRR (ros.) [dostęp 2019-02-06]
Kategoria:Bolszewicy Kategoria:Deputowani do Rady Najwyższej ZSRR Kategoria:Fińscy komuniści Kategoria:Ludzie urodzeni w Petersburgu Kategoria:Odznaczeni Medalem za Ofiarną Pracę w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945 Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Uczestnicy wojny domowej w Finlandii (Czerwona Gwardia) Kategoria:Urodzeni w 1881 Kategoria:Zmarli w 1955