Po wybuchu II wojny światowej został aresztowany przez Gestapo. Był więziony w Nowym Porcie i obozie koncentracyjnym Stutthof. Po powrocie do Gdańska w 1945 został członkiem Miejskiej Rady Narodowej w Gdańsku. Pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego działającej w latach 1945–1947 Komisji Weryfikacyjno-Rehabilitacyjnej decydującej o przyznawaniu polskiego obywatelstwa Polakom mieszkającym przed 1945 w Gdańsku. W 1946 wszedł w skład Specjalnego Sądu Karnego sądzącego niektórych członków załogi Stutthof. W 1945 kierował Gdańską Orkiestrą Miejską oraz zespołem pieśni i tańca "Bałtyk". W latach 1946–1947 był dyrektorem Państwowej Szkoły Muzycznej I stopnia oraz kierownikiem muzycznym Radia Gdańsk. Wykładał na Wydziale Pedagogicznym Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Sopocie. W 1947 objął kierownictwo Chóru Akademii Medycznej w Gdańsku, którego dyrygentem był do śmierci. Zmarł podczas prowadzenia koncertu. Pochowany na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku (rejon IX, kwatera profesorów, rząd 1).
W 1956 otrzymał Nagrodę Miasta Gdańska w dziedzinie muzyki.
Do 1939 skomponował około 200 utworów, które zaginęły w czasie II wojny światowej, po 1945 – około 100 utworów wokalnych i instrumentalnych, np.