Kult drewnianej figurki zapoczątkowany przez Josefę Heredię trwa nieprzerwanie, podtrzymywany przez kolejne pokolenia.
W 1961 roku, jeden z potomków rodziny Cordero, do której wówczas należała figurka (jako element domowej szopki), ks. Miguel Cordero Crespo, zabrał ją do Ziemi Świętej, do miejsca, w którym narodził się Jezus i nad rzekę Jordan, by ją „ochrzcić”Mónica Andrea Bermeo Solís, Descripción del proceso evolutivo, cultural y fotográfico del Pase del Niño Viajero 2005-2015, Cuenca Ecuador 2017.. Figurka została również pobłogosławiona przez papieża Jana XXIII w RzymieEl Pase del Niño Viajero.. Po powrocie do Cuenki (1961), księdza Cordero i figurkę przywitała jego znajoma, Rosa Palomeque, słowami: „powrócił Podróżnik”. Od tego czasu figurka Jezusa rozpoznawana jest jako Dzieciątko-Podróżnik. 24 grudnia 1961 roku, Rosa Palomeque zorganizowała pierwszą procesję, która z biegiem czasu przekształciła się w Wielką Procesję.
W swoim testamencie ks. Miguel Cordero Crespo (zm. 1986) przekazał figurkę Dzieciątka-Podróżnika klasztorowi karmelitanek pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP w Cuence.