W latach 60. XIX w. Draga dołączyła do zespołu tworzącego Serbski Teatr Narodowy w Nowym Sadzie. Zadebiutowała na scenie 15 sierpnia 1862 rolą w sztuce Doktor Wespe Rodericha Benedixa. Rok później przeniosła się do Belgradu, gdzie tłumaczyła dramaty, wystawiane przez Teatr Narodowy. W 1864 powróciła do Bečeju, gdzie zamieszkała z mężem. W tym czasie napisała kilka prac poświęconych kwestii kobiecej w Serbii, w tym dzieło Emancipacija Srpkinje (Emancypacja Serbek). Kilka jej prac nie zostało opublikowanych, w tym sztuka teatralna Deoba Jakšića (Dziedzictwo Jakšićia) i studium z zakresu pedagogiki Mati (Matka).
W 1867 straciła syna, który zmarł w wieku niemowlęcym. Draga Dejanović zmarła w 1871, w czasie porodu córki.
Pamięć Wraz z Milicą Stojadinović jest uważana za jedną z pierwszych serbskich feministek. Krytyk literacki Jovan Skerlić nazywał Dragę Dejanović pierwszą serbską sufrażystką.
Publikacje 1862: Зла срећа девојачка 1869: Списи Драге Дејановић (poezja) 1871: Две, три речи Српкињама (esej) 1871: Еманципација Српкиња (esej) 1871: Српским мајкама (esej)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci uczelni w Budapeszcie Kategoria:Serbskie aktorki teatralne Kategoria:Serbscy dziennikarze Kategoria:Serbscy poeci Kategoria:Serbskie feministki i feminiści Kategoria:Serbscy tłumacze Kategoria:Urodzeni w 1840 Kategoria:Zmarli w 1871