Witold Henryk Paryski w Wielkiej encyklopedii tatrzańskiej wymieniał go jako Nowy ŻlebWitold Henryk Paryski, Zofia Radwańska-Paryska, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, , co jest nazwą nieprawidłową.
Możliwe jest przejście kanionem, ale z góry na dół; z Nowej Polany wzdłuż Nowego Potoku do Podspadów. Pokonanie progów wymaga zjazdów na linie; łącznie 9 zjazdów o długości od 5 do 15 m (II w skali tatrzańskiej). Tylko pierwszy i ostatni zjazd to lite pochylnie, pozostałe progi utworzone są z wielkich, zaklinowanych skał, tworzących nyże i przewieszenia. W wielu miejscach w korycie potoku leżą zaklinowane pnie powalonych drzew. Prawdopodobnie pierwsze przejście całego Nowego Kanionu: Jacek Bilski, Władysław Cywiński i Robert Janik 21 października 1995 r. W lipcu 1994 r. górną częścią kanionu zjeżdżali Vladimir Tatarka i Rainer Brosike, ale musieli w dramatycznych okolicznościach wycofać się, gdyż nastąpił nagły, burzowy przypływ wody. Obecnie Nowy Kanion znajduje się na zamkniętym dla turystów i taterników obszarze ochrony ścisłej Tatrzańskiego Parku Narodowego.
Przypisy
Kategoria:Formacje skalne słowackich Tatr Kategoria:Formacje skalne Tatr Bielskich