Niestety z powodu fatalnego stanu, kaplica została w 1657 (lub 1658) definitywnie zamknięta przez tegoż biskupa.
Nowy kościół Podczas wizyty duszpasterskiej arcybiskupa de Bussan w 1736, dwaj księża, Jerome Azzopardi i Horace Xiberras, poprosili o zgodę na zbudowanie, w miejscu zrujnowanej kaplicy Nawiedzenia, kościoła pod wezwaniem Matki Bożej Światłości (malt. Il-Madonna tad-Dawl). W 1738 rozpoczęto prace budowlane. W 1740 nowa świątynia została poświęcona. Jej architektem był Lorenzo Gafà.
Uszkodzenia wojenne Podczas II wojny światowej, 2 maja 1941, bomba lotnicza uszkodziła zakrystię i dzwonnicę. Po naprawieniu uszkodzeń, w dzień jego patronki w listopadzie 1947 kościół wznowił swoją posługę dla mieszkańców.
Architektura Wygląd zewnętrzny Ten niewielki kościół posiada typowe cechy wielu innych świątyń, rozsianych po całym archipelagu. Zbudowany jest na planie kwadratu z imponującą fasadą. Jest ona podniesiona od poziomu gruntu przez dwa duże cokoły, na rogach obejmują ją dwa proste pilastry zwieńczone prostokątnymi kapitelami. Całość przykryta jest belkowaniem i ciężkim gzymsem, na którego środku znajduje się ozdobny fronton z pozostałościami herbu biskupa de Bussan. Linia każdego z pilastrów zakończona jest cokołem z ozdobnym elementem w formie szyszki.