Inspiracją jej pierwszej powieści, wydanej w 1923, Salome of the Tenements (Salome z czynszówki), była historia jej przyjaciółki Rose Pastor Stokes. W tym czasie napisała też opowiadanie Children of Loneliness (Dzieci samotności), w którym opisuje głód odczuwany przez żydowskich imigrantów – głód w sensie dosłownym (wynikający z biedy) i metaforycznym (pragnienie poczucia bezpieczeństwa, możliwości kształcenia się, posiadania własnego domu). Salome of the Tenements też została nakręcona jako niemy film o tym samym tytule w 1925. Samuel Goldwyn zaproponował Jezierskiej pisanie scenariuszy dla Hollywood, ona jednak wolała wrócić do Nowego Jorku i nadal pisać powieści o imigrantkach próbujących się odnaleźć w Ameryce.
Najbardziej znaną pracą Andzi Jezierskiej jest wydana w 1925 powieść Bread Givers; A Struggle between a Father of the Old World and a Daughter of the New (Chlebodawczynie; Walka pomiędzy ojcem ze Starego Świata a córką z Nowego), w której autorka opisuje tradycyjną rodzinę żydowską mieszkającą na Brooklynie.