Michaił Pietrowicz Amielin (ros. Михаил Петрович Амелин, ur. we wsi Sołomino w guberni kurskiej, zm. 8 września 1937) – radziecki oficer polityczny, komisarz armijny II rangi.
Życiorys Od 1915 do 1917 służył w rosyjskiej armii jako młodszy podoficer, w 1917 został aresztowany i zbiegł, w listopadzie 1917 został członkiem partii bolszewickiej SDPRR(b). W 1918 wstąpił do kurskiego pułku rewolucyjnego, był szefem oddziału saperów, w 1919 podczas wojny domowej w Rosji pełnił funkcje nadzwyczajnego komisarza ds. zaopatrzenia jekaterynosławskiego odcinka frontu, zastępcy przewodniczącego rewolucyjnego trybunału wojennego w Odessie, komisarza 30 pułku piechoty i pełnomocnika przy Wojskowej Radzie Rewolucyjnej Armii. W 1920 uczył się na kursach piechoty w Połtawie, w 1921 został komisarzem 14 dowódczych kursów piechoty, potem 60 dowódczych kursów piechoty, 1922–1923 uczył się w Moskiewskiej Wyższej Wojskowej Szkole Pedagogicznej, po czym został komisarzem szkoły piechoty w Ukraińskim Okręgu Wojskowym.