Jako żołnierz podziemia antykomunistycznego, padł ofiarą represji stalinowskich. W 1950 roku został usunięty z Powiatowej Rady Narodowej i przeniesiony do Szkoły Pracy Społecznej, gdzie uczył robotników fizyki i chemii. W 1953 roku został skreślony z listy Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Przedstawiono mu oskarżenie i wraz z grupą współpracowników osadzono w więzieniu. Ostatecznie zarzuty oddalono, a Konwicki wraz ze współpracownikami zostali zrehabilitowani.
W latach 1965–1968 był kierownikiem Wydziału Gospodarki Wodnej i Ochrony Powietrza Prezydium Powiatowej Rady Narodowej we Włocławku.
Zmarł 22 listopada 1968 roku we Włocławku. Pochowano go w rodzinnym grobowcu na Cmentarzu Komunalnym we Włocławku, w kwaterze 42/11/176.
Działalność sportowa W miarę jak odsuwano go od funkcji państwowych, poświęcał więcej czasu swojej działalności sportowej. W 1949 roku został przewodniczącym Klubu Sportowego Związku Walki Młodych Zryw we Włocławku. Klub ten nosił później nazwy Spójnia i Sparta. W 1957 roku na wniosek Konwickiego klub przyjął nazwę Kujawiak. Za czasów Konwickiego klub ten stał się największą organizacją sportową w historii miasta. W szczytowym okresie działalności prowadził 13 sekcji. Konwicki pracował na rzecz klubu także w swoim czasie prywatnym.