Wolna Drużyna Bojowa W grudniu 1917 oddział Czarnej Gwardii dowodzony przez Marusię pomógł w ustanowieniu władzy sowieckiej w Charkowie, Jekaterynosławiu oraz Aleksandrowsku. W podziękowaniu za wsparcie, lokalny dowódca bolszewików – Władimir Antonow-Owsiejenko (dawny przyjaciel Marusi), przekazał anarchistom środki na modernizację oddziału, który przemianowano wówczas na Wolną Drużynę Bojową (ros. Вольная боевая дружина). Jednostka aktywnie uczestniczyła w walkach przeciwko Białej Gwardii, ukraińskim nacjonalistom oraz niemieckim i austro-węgierskim siłom na południowej Ukrainie. Przyczyniła się również do ustanowienia sowieckiej władzy w Jelizawietgradzie, a następnie krwawego stłumienia prawicowego powstania w mieście. W kwietniu 1918 Marija Nikiforowa otrzymała od Władimira Antonowa-Owsiejenki oficjalną pochwałę za działalność rewolucyjną.

Wolna Drużyna Bojowa została wyposażona w dwie duże armaty i opancerzoną platformę kolejową. Wagony były załadowane samochodami pancernymi, taczankami, końmi oraz żołnierzami, przez co mobilność oddziału nie była uzależniona wyłącznie od linii kolejowych.