Adam Bednarski (ur. 3 listopada 1869 w Podgórzu, zm. 11 kwietnia 1941 we Lwowie) – polski lekarz okulista, profesor i szef Katedry Okulistyki Uniwersytetu Lwowskiego.
Życiorys Syn urzędnika i pedagoga Wojciecha Bednarskiego (1841–1914) oraz Julii, z domu Adamskiej. W 1921 ożenił się z Marią Przecławą Cicimirską (1878–1974). Medycynę studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim. Dyplom doktorski uzyskał w 1894. W okresie 1894–95 pracował jako okulista w krakowskim szpitalu św. Łazarza. Swoje umiejętności doskonalił pod kierunkiem prof. Bolesława Wicherkiewicza praktykując u niego w Poznaniu (1895–96) oraz ponownie w Krakowie (1896–98). W okresie 1898–1902 pracował wraz z B. Wicherkiewiczem jako asystent w krakowskiej klinice uniwersyteckiej.
Habilitował się w 1902 u prof. Emanuela Macheka na Uniwersytecie Lwowskim na podstawie rozprawy O przyczynach powstawania krótkiego wzroku. Zaraz po habilitacji uzyskał na lwowskiej uczelni docenturę, następnie awansował na profesora nadzwyczajnego (1909) oraz profesora zwyczajnego (1922). W okresie 1904–22 kierował we Lwowie oddziałem okulistyki szpitala dziecięcego św. Zofii. W 1921 pełnił funkcję dziekana Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Lwowskiego. W 1922 przejął po prof. Emanuelu Macheku kierowanie lwowską Katedrą Okulistyki.