Od 1963 do 2008 był związany z Instytutem Historii Polskiej Akademii Nauk, gdzie się doktoryzował (1969). Prowadził wykłady z literatury polskiej na Uniwersytecie im. Loranda Eotvosa w Budapeszcie (1986/87, 1992). Od 1998 pracował w Collegium Civitas, gdzie był m.in. dyrektorem Instytutu Dyplomacji oraz Centrum Badań Cywilizacji i Dyplomacji Europejskiej. W latach 2001–2004 profesor nadzwyczajny Wydziału Neofilologii Uniwersytetu Warszawskiego. Był współprzewodniczącym Polsko-Węgierskiej Komisji Historycznej oraz członkiem honorowym Węgierskiej Akademii Nauk.
Autor lub współautor ok. 180 książek, rozpraw, artykułów, recenzji, źródeł z zakresu historii Polski i powszechnej XIX i XX wieku, Europy Środkowej – stosunków narodowościowych (mniejszości) i konfliktów międzypaństwowych (granic); promotor trojga doktorów. Tłumacz książek z języka węgierskiego.
11 października 1990 objął stanowisko Ambasadora Nadzwyczajnego i Pełnomocnego RP na Węgrzech, które pełnił do 1 grudnia 1996.
Zmarł 14 stycznia 2026 w wieku 88 lat. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
Życie prywatne Był synem Oskara i Stefanii. Ocalały z Zagłady. Ojciec socjolożki (ur.