W październiku 1932 został zastępcą głównego inżyniera, a w grudniu 1933 głównym inżynierem budowy Kanału Moskwa-Wołga (później oddanego do użytku jako Kanał imienia Moskwy), od września 1935 do września 1937 był głównym inżynierem budownictwa dwóch hydrowęzłów, rybińskiego i uglickiego, później został głównym inżynierem i p.o. kierownika budowy hydrowęzła kujbyszewskiego. 28 sierpnia 1936 otrzymał stopień inżyniera dywizyjnego, a 11 września 1940 starszego majora bezpieczeństwa państwowego, od września 1940 do sierpnia 1941 pracował w centrali NKWD ZSRR w Moskwie jako główny inżynier i pierwszy zastępca szefa Gławgidrostroja (Głównego Zarządu Budów Hydrologicznych) NKWD ZSRR, po czym został głównym inżynierem i zastępcą szefa Głównego Zarządu Prac Obronnych NKWD ZSRR. Od listopada 1941 do stycznia 1942 był szefem wydziału prac hydrotechnicznych Gławpromstroja (Głównego Zarządu Budownictwa Przemysłowego) NKWD ZSRR, potem objął funkcję szefa Zarządu Projektowo-Poszukiwawczego Prac Hydrotechnicznych Gławpromstroja NKWD ZSRR/MWD ZSRR, 22 lutego 1943 otrzymał stopień generała majora służby inżynieryjno-technicznej.