Teodor Elas był kierownikiem szkoły powszechnej w Siewrukach.
Po wojnie, wraz z żoną, specjalnym transportem dla nauczycieli, wrócił do Polski i zamieszkał w Kartuzach. Początkowo (od 1.08.1945 r. do 24.10.1945 r.) pracował jako nauczyciel w Publicznej Szkole Powszechnej nr 1 w Kartuzach. 24.10. 1945 r. rozpoczął pracę jako nauczyciel języka łacińskiego i francuskiego w Publicznym Gimnazjum i Liceum im. H. Derdowskiego w Kartuzach. Po wojnie podjął przerwane studia na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1945–1947 należał do Związku Nauczycielstwa Polskiego. W 1952 roku mianowano go dyrektorem Liceum Ogólnokształcącego w Kartuzach. Funkcję tę pełnił nieprzerwanie do 1973 roku. Poddawano go naciskom, by wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Do końca swego dyrektorowania pozostał bezpartyjnym. Za swoją pracę otrzymał wiele odznaczeń, m.in. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, dwukrotnie Krzyż Zasługi oraz Medal Komisji Edukacji Narodowej. W dniu 4 lutego 1973 roku Teodor Elas przeszedł na emeryturę, pracował jednak dalej jako nauczyciel łaciny.