Do grupy S. × sepulcralis należą zarówno kultywary „płaczące” (np. ‘Chrysocoma’, ‘Salamonii’), jak i „niepłaczące” (np. ‘Caradoc’, ‘Dart’s Snake’, ‘Sepulcralis’) oraz o cechach pośrednich (np. ‘Erythroflexuosa’).
Przykłady Drzewa uprawiane w Polsce Salix × sepulcralis Simonk. 'Chrysocoma' – wierzba żałobna ‘Chrysocoma’, znana jako wierzba płacząca ‘Chrysocoma’, wierzba płacząca, wierzba nagrobna, wierzba żałobnaNajpospolitsza sadzona w kraju wierzba ozdobna. Według jednych botaników jest ona mieszańcem następujących kultywarów: S. babylonica ‘Babylon’ – wierzba babilońska ‘Babylon’ (chińska wierzba „płacząca”) S. alba ‘Vitellina’ – wierzba biała ‘Vitellina’ według innych S. × sepulcralis Simonk. ‘Chrysocoma’ to nazwa obejmująca hybrydy: S. × chrysocoma Dode = S. babylonica × alba ssp. vitelina – wierzba płacząca S. × sepulcraris Simonk = S. alba ssp. alba × babylonica połączone w jeden takson. S. × pendulina Wender, syn. S. elegantissima K. Koch – wierzba zwisająca, znana również jako wierzba płacząca, mieszaniec gatunków: S. babylonica – wierzba babilońska S. fragilis – wierzba krucha Wierzba zwisająca bywa w Polsce lokalnie równie częsta jak S. × sepulcralis ‘Chrysocoma’. S. babylonica ‘Crispa’ – wierzba babilońska ‘Crispa’, ze spiralnie zakręconymi liśćmi, wrażliwa na mróz (chińska wierzba płacząca) S.