Zamek w Lincoln () – zamek w mieście Lincoln w Anglii, w hrabstwie Lincolnshire, powstały w XI w.
Historia Zamek powstał w drugiej połowie XI w., za czasów króla Anglii Wilhelma Zdobywcy na miejscu dawnej rzymskiej warowni. Celem budowy zamku w tym miejscu było umocnienie władzy królewskiej w północnej Anglii, która była nastawiona do nowego panującego niechętnie. Budowę rozpoczęto w 1068. Obiekt miała charakter zamku typu motte. Początkowo drewniane zabudowania – donżon (dzisiaj nazywany Lucy Tower) i palisadę – szybko zastąpiono murowanymi. Do budowy używano materiału z rozbiórki zabudowań dawnego rzymskiego miasta Lindum Colonia.
W 1141 doszło do bitwy pod Lincoln: król Anglii Stefan z Blois próbował odzyskać zamek z rąk rywalizującej z nim o koronę cesarzowej Matyldy, jednak dostał się tutaj do niewoli. W 1217 rozegrała się kolejna bitwa pod Lincoln, podczas której siły wierne królowi Henrykowi III broniły zamku przeciwko zbuntowanym baronom próbującym osadzić na tronie angielskim francuskiego księcia Ludwika (porażka zwolenników Ludwika tutaj stanowiła punkt zwrotny w wojnie). W 1644, podczas angielskiej wojny domowej, zamek znajdujący się w rękach sił rojalistycznych został zdobyty przez zwolenników parlamentu.