mały|Grób Wiktora Wąsika na cmentarzu Powązkowskim Wiktor Wąsik (ur. 23 grudnia 1883 w Warszawie, zm. 16 lipca 1963 tamże) – polski historyk filozofii i pedagogiki, profesor zwyczajny. Nauczyciel akademicki wielu uczelni. Prowadził badania nad historią filozofii polskiej, zwłaszcza recepcją arystotelizmu.

Życiorys Ukończył studia filozoficzne w Uniwersytecie Warszawskim i Uniwersytecie Jagiellońskim. W UJ uzyskał w 1909 stopień doktora filozofii na podstawie rozprawy pt. Kategorie Arystotelesa pod względem historycznym i systematycznym. W 1929 otrzymał habilitację na Uniwersytecie Warszawskim.

W okresie międzywojennym był nauczycielem szkół średnich w Warszawie i Łodzi. W latach 1920–1925 prowadził zajęcia w Państwowym Instytucie Pedagogicznym. Od 1923 był profesorem historii pedagogiki w Wolnej Wszechnicy Polskiej. Tam w 1937 został profesorem zwyczajnym. Od 1926 wykładał także na Uniwersytecie Warszawskim.

Podczas okupacji hitlerowskiej został 10 listopada 1939 został aresztowany przez gestapo i przez 3 miesiące więziono go na Pawiaku. Był dziekanem tajnego Wydziału Pedagogicznego Wolnej Wszechnicy Polskiej. Na WWP pracował do jej rozwiązania w 1949.