Kościół rzymskokatolicki W kościołach katolickich, przed II Soborem Watykańskim z 1962 roku, balaski stanowiły integralny element architektury kościelnej i stanowiły bardzo ważny element przeżycia duchowego liturgii mszy świętej i przyjmowania najświętszego sakramentu. Półka balasek musiała być przykryta białym obrusem w czasie komunikowania, a wierni musieli podejść do balasek, uklęknąć i w tej pozycji przyjąć eucharystię. Od strony ołtarza podchodził do balasek kapłan i udzielał komunii świętej. Po soborze, w nowo budowanych kościołach zrezygnowano z balasek, również w starych, nawet zabytkowych kościołach dokonuje się przebudowy likwidując balaski. Przestrzeń wewnątrz kościoła stała się otwartą i nie ma wyraźnej granicy między prezbiterium a nawą. Ołtarz został przeniesiony do środka, a tabernakulum może znajdować się w bocznej części kościoła. Wierni mogą przyjmować Najświętszy Sakrament na stojąco, a czasami kapłan przechodzi między ławkami i komunikuje. Zmiany te, chociaż są już dzisiaj powszechną praktyką, wciąż spotykają się z krytyką.
Przypisy
Kategoria:Sprzęty liturgiczne