w latach 1915–1918 brał udział w I wojnie światowej jako ochotnik, służył na froncie zachodnim. Po wojnie został członkiem rady żołnierskiej. W 1920 roku walczył w przeciwko puczystom Kappa-Lüttwitza.
Ze względów politycznych, po dojściu nazistów do władzy (hitlerowski antykomunizm) emigrował do Szwajcarii w 1933 roku, skąd został wydalony w 1934 roku po publikacji powieści Kumiacy. Następnie udał się do Francji, stamtąd do Hiszpanii, gdzie jako oficer Brygady Międzynarodowej wziął udział w wojnie domowej w XIII Brygadzie im. Jarosława Dąbrowskiego, w 9. batalionie Czapajewa. Po odniesionej przegranej powrócił do Francji, gdzie został aresztowany jako niemiecki uchodźca polityczny i skierowano go do obozu dla internowanych; w 1941 roku uciekł z obozu w Pirenejach we Francji do USA, gdzie m.in. pracował fizycznie jako robotnik drogowy i budowlany. W Nowym Jorku również został internowany. W 1945 roku poślubił (1900–1961), córkę psychologa Williama Sterna.