Stanisław Kaniewski (ur. 1 kwietnia 1881 w Ochrymowie (powiat lipowiecki) na Ukrainie, zm. 5 listopada 1967 w Gdańsku) – polski inżynier technolog, konstruktor, specjalność: maszyny i napędy elektryczne, wykładowca Politechniki Warszawskiej oraz Państwowej Szkoły Budowy Maszyn i Elektrotechniki im. Hipolita Wawelberga i Stanisława Rotwanda, profesor zwyczajny Politechniki Gdańskiej.
Działalność zawodowa, dydaktyczna i organizacyjna W 1899 został absolwentem Gimnazjum Realnego w Krzemieńczuku koło Połtawy. W 1907 ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Instytutu Politechnicznego cara Aleksandra II w Kijowie z dyplomem inżyniera technologa. W latach 1908–1911 był wykładowcą w Instytucie Politechnicznym oraz nauczycielem w Szkole Technicznej prof. Pechinowa w Kijowie. W latach 1907–1908 odbył służbę wojskową w wojskach inżynieryjnych w Kijowie. W latach 1911–1916 pracował w Fabryce Maszyn Elektrycznych Westinghouse S.A. w Moskwie, które w 1913 roku zostały włączone do Fabryki „Dynamo” w Moskwie, gdzie w latach 1913-1916 pełnił funkcję szefa działu i konstruktora budowy maszyn elektrycznych. W latach 1916–1917 był kierownikiem działu aparatów i urządzeń rozdzielczych fabryki „Wolta” w Rewlu (Tallin). W latach 1917–1918 pracował w filii Fabryki „Wolta” w Moskwie i Petersburgu.