thumb Wodnicha hiacyntowa (Hygrophorus hyacinthus (Batsch) Sacc.) – gatunek grzybów z rodziny wodnichowatych (Hygrophoraceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hygrophorus, Hygrophoraceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy zdiagnozował go w 1783 r. August Johann Georg Karl Batsch, nadając mu nazwę Agaricus hyacinthus. Obecną nazwę nadał mu P.A. Saccardo w 1887 r. Nazwę polską nadała Barbara Gumińska w 1997 r.
Morfologia Kapelusz O średnicy 3–7 cm, u młodych okazów półkulisty, później łukowaty, na koniec płaski, pofalowany i z małym garbem lub z wklęsłym środkiem. Brzeg długo pozostaje podwinięty, u starych okazów pofalowany. Powierzchnia jedwabiście błyszcząca, biała do srebrnoszarej, w stanie wilgotnym nieco śliska. Blaszki Zbiegające na trzon, szerokie, miejscami z anastomozami, białe. Ostrza gładkie. Trzon O wysokości do 3–7 cm, średnicy 8–12 mm, walcowaty, wygięty, pełny. Powierzchnia biała do srebrnoszarej, podłużnie włókienkowata. Miąższ Cienki, biały, o zapachu podobnym do hiacyntów i łagodnym smaku. Gatunki podobne Wodnicha świerkowa (Hygrophorus piceae) odróżnia się brakiem zapachu i jest smuklejsza.