W 1948 podjął studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, które ukończył z tytułem magistra inżyniera architektury w 1954 r. Od początku 1950 pracował również w Centralnym Biurze Projektów Architektoniczno–Budowlanych w Warszawie i w Miastoprojekt Stolica–Północ jako projektant. W latach 1951–1952 podjął pracę jako asystent na Politechnice Warszawskiej w Katedrze Planowania i Architektury Miast. Od listopada 1954 do lutego 1958 pracował w Zakładzie Architektury Zespołów Mieszkaniowych Politechniki Warszawskiej na stanowisku Głównego Projektanta – Kierownika Zespołu. Lata 1954–1964 to okres współpracy z architektem Leszkiem Klajnertem. W latach 1958–76 pracował w Biurze Projektów CPN „Naftoprojekt”, a od 1972 do 1975 w firmie Miastoprojekt Lublin.
Działał społecznie w Towarzystwie Opieki nad Oświęcimiem, w ZBoWiD i w spółdzielniach mieszkaniowych WSM i Starówka w Warszawie. W latach 70. był rzeczoznawcą SARP przy Prezydium Zarządu Głównego Stowarzyszenia Architektów Polskich. W 1982 został powołany do Komisji Kwalifikacyjnej Zespołu Rzeczoznawców Stowarzyszenia Architektów Polskich w Warszawie, a następnie był jej przewodniczącym. W latach 80.