Taka świadomość może stać się obciążająca, kiedy otoczenie nie rozumie przeżywanego smutku. Mobilność – życie TCK zwykle wiąże się z wieloma podróżami, w wyniku czego dzieci trzeciej kultury rozwijają umiejętność podróżowania i radzenia sobie w nieprzewidzianych sytuacjach. Zdarza się, że mobilność towarzyszy TCK przez resztę życia, trudno im osiąść w jednym miejscu i zapuścić korzenie, tym, co oddaje poczucie domu będą raczej bliskie im osoby, niż miejsce zamieszkania. Zdolności międzykulturowe – większość TCK ma wysoką inteligencję kulturową. Mogą być dobrymi mediatorami między kulturami. Są w stanie z łatwością przestawiać się z jednego kontekstu kulturowego na drugi, tak samo jak przechodzić z mówienia w jednym języku na drugi, nie musząc się przy tym bardzo wysilać, są często poliglotami. Nieznajomość ojczystej kultury – ironią licznych wielokulturowych doświadczeń jest to, że TCK mogą wiedzieć wiele ciekawych rzeczy o innych krajach, ale nie znać narodowej, lokalnej i nawet rodzinnej historii, nie rozumieć poczucia humoru, które odnosi się do bieżących kwestii albo gier słownych, które mają szczególne znaczenie dla danej kultury albo języka. Wielojęzyczność – wśród TCK pojawi się większa intencjonalność w wielojęzyczności. Wielojęzyczność jest niezbędna, a nie tylko korzystna.