Paweł Pater (ur. 1656 w Wierzbowie na Spiszu (dziś Vrbov), zm. 7 grudnia 1724 w Gdańsku) – polski matematyk, astronom i teoretyk drukarstwa.

Życiorys Jego ojciec Paweł był duchownym luterańskim. Pierwsze nauki pobierał w szkole w Kieżmarku. W 1679 ukończył Gimnazjum św. Marii Magdaleny we Wrocławiu, gdzie przeniósł się z rodzicami pod wpływem prześladowań religijnych. W czasie nauki w nim pracował jako księgarz. Dzięki pięcioletniemu stypendium Rady Miejskiej, w latach 1680-1685 studiował w Lipsku i Jenie, gdzie uzyskał stopień magistra filozofii. W marcu 1681 wystąpił w Jenie z pierwszą dysputą astronomiczną o komecie Lunam in cruce visam. Po ukończeniu studiów był prywatnym nauczycielem w Niemczech i Holandii.

18 marca 1688 został profesorem Gimnazjum Akademickiego w Toruniu. Wykładał matematykę, w mniejszym zakresie także retorykę, geografię, astronomię, mechanikę, architekturę i praktyczne ćwiczenia techniczne. W swoich wykładach upowszechniał treść dzieł Francisa Bacona, Galileusza, Jana Ámosa Komeńskiego, Mikołaja Kopernika, Johna Locke’a i Isaaca Newtona. W nauczaniu stosował metodę poglądową. Postulował łączenie pokrewnych przedmiotów w blokach tematycznych, popierał kształcenie dziewcząt i niezamożnej młodzieży.