Wybuch wojny spowodował kolejne opóźnienia. Schronisko otwarto dopiero w pierwszych miesiącach 1940. Było to największe schronisko w Niemczech, mogło pomieścić jednocześnie około 500 gości. 26 lipca 1940 uruchomiono carillon na wieży. 6 maja 1941 obiekt zwiedzany był przez Adolfa Hitlera.

W marcu 1945 w czasie walk o Gdańsk wieża służyła jako punkt kierowania ogniem niemieckich okrętów kotwiczących na Zatoce Gdańskiej, a po zajęciu kompleksu przez Armię Czerwoną, z tarasu widokowego gen. Pawieł Batow dowodził 65 Armią II Frontu Białoruskiego.

Po 1945 Po wojnie w budynku funkcjonował dom studencki. 1 września 1951 budynek przejął Ośrodek Szkolenia Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, a w 1957 Komenda Wojewódzka Milicji Obywatelskiej z przeznaczeniem na koszary, a następnie na kilka wydziałów KW MO i bursę dla milicjantów.