Powierzchnia pod kapeluszem oszroniona, w dolnej części śluzowata, blado-ochrowo-pomarańczowa. Miąższ Białawy lub z ochrowym odcieniem, nie zmieniający barwy po uszkodzeniu. Bez wyraźnego zapachu, o łagodnym smaku. Cechy mikroskopijne Zarodniki 6,5 do 9 × 4,2–6,0 μm, eliptyczne, jajowate, półcylindryczne, czasami sferyczne z dobrze zaznaczonymi dzióbkiem. Podstawki 32–55 × 6–9 μm, z 4 zarodnikami i sprzążkami u podstawy. We wszystkich strzępkach sprzążki. Często w zarodnikach występuje duża gutula. Gatunki podobne Podobne są wodnicha tarczowata (Hygrophorus discoideus), wodnicha pomarańczowopłowa (Hygrophorus unicolor) oraz niewystępująca w Polsce wodnicha Hygrophorus spodoleucus.
Występowanie i siedlisko Wodnicha leszczynowa znana jest tylko w niektórych krajach Europy. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. notowana tylko na dwóch stanowiskach: w Babiogórskim i Pienińskim Parku Narodowym. Jej rozprzestrzenienie i stopień zagrożenia nie są znane.
Siedlisko: lasy i zarośla liściaste, jak dotąd opisano jej występowanie tylko pod leszczyną pospolitą (Corylus avellana). Owocniki od września do października.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Wodnichowate