Park Narodowy North York Moors () – park narodowy w północno-wschodniej Anglii, obejmujący rozległe, wyżynne wrzosowiska we wschodniej części hrabstwa North Yorkshire.
W obrębie parku znajdują się pasma wzgórz Cleveland Hills (na północnym zachodzie), Hambleton Hills (na zachodzie) oraz (w części południowo-środkowej). Historyczna nazwa dla całego tego regionu, dzisiaj niespotykana, to Blackamoor.
Park utworzony został 28 listopada 1952 roku. Zajmuje powierzchnię 1436 km² i obejmuje 42 km linii brzegowej Morza Północnego. Blisko 1/3 powierzchni parku (44 000 ha) zajmują porośnięte wrzosowiskami wzgórza, największe skupisko tej formacji roślinnej w Anglii i Walii, a 22% (około 32 000 ha) zajmują lasy. Na terenie parku swoje źródła mają rzeki Derwent, jej liczne dopływy (Rye, , , , , , ), Esk oraz Leven. Najwyższe wzniesienie, wznosi się 454 m n.p.m.
North York Moors ma istotne znaczenie jako siedlisko zarówno roślin, jak i ptaków (m.in. drzemlika, siewki złotej i pardwy mszarnej). Wyznaczony został tutaj specjalny obszar ochrony siedlisk (Special Area of Conservation) oraz obszar specjalnej ochrony ptaków (Special Protection Area).