W lutym 1945 powrócił do pracy w NKWD jako naczelnik łagru i kombinatu nr 6 w Leninabadzie (obecnie Chodżent), w sierpniu-wrześniu 1946 był szefem budowy nr 883 i komendantem łagru, od września 1946 do października 1953 szefem kombinatu nr 6 Drugiego Głównego Zarządu Przy Radzie Ministrów ZSRR w Leninabadzie, potem do 1957 kierował jednym z przedsiębiorstw Ministerstwa Budowy Maszyn Średnich ZSRR w Żółtych Wodach. Pełniąc dwie ostatnie funkcje, kierował wydobyciem uranu, mając wkład w radziecki program atomowy, zwłaszcza w budowę pierwszej bomby atomowej w ZSRR, zdetonowanej 29 sierpnia 1949. W 1957 przeszedł na emeryturę.
Otrzymał wiele wysokich odznaczeń, m.in. Medal Sierp i Młot Bohatera Pracy Socjalistycznej (29 października 1949), dwukrotnie Order Lenina (10 grudnia 1945 i 29 października 1949), Order Czerwonego Sztandaru (12 maja 1945), dwukrotnie Order Wojny Ojczyźnianej II klasy (1 kwietnia 1944 i 9 czerwca 1944), Order Czerwonego Sztandaru Pracy (4 stycznia 1954) i Order Czerwonej Gwiazdy (19 grudnia 1937).