W okresie międzywojennym pozostał w wojsku. W 1922 był w stopniu podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 sierpnia 1920 roku i 1013 lokatą wśród podporuczników piechoty. Pełnił różne funkcje w 51 pp. Na porucznika awansował ze starszeństwem z dniem 1 maja 1921, w 1924 posiadał - 35, w 1930 - 13 lokatę w swoim starszeństwie. Aktywnie uczestniczył w działalności Związku Strzeleckiego „Strzelec’, jako instruktor oraz autor szeregu instrukcji „Strzelca”. Był, wraz z Arturem Freyem, komendantem X Obwodu Związku Strzeleckiego, inicjatorem zorganizowania Marszu im Generała Rydza Śmigłego na trasie Podhajce – Brzeżany. Przy organizacji drugiej edycji marszu (20 – 22 lipca 1928) opracował regulamin, który został wydany w kilkutysięcznym nakładzie i stał się zasadniczym wzorem przy organizacji podobnych imprez w całym kraju. Absolwent kursu w Centrum Szkolenia Broni Specjalnych w Chełmnie. W 1933 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. Awansował na kapitana ze starszeństwem z dniem 19 marca 1937 i 40. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1939 służył w batalionie KOP „Sejny” na stanowisku dowódcy plutonu łączności.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wacław Lenckowski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.