Voldemārs Putniņš (ros. Владимир Маркович Путнин, ur. 6 lutego 1896 w Wenden w guberni inflanckiej (obecnie Kieś na Łotwie), zm. 19 czerwca 1938 w Rostowie nad Donem) – radziecki działacz partyjny.

Życiorys Od maja 1914 do sierpnia 1915 pracował w oddziale poczt i telegrafów w powiecie wolmarskim w guberni inflanckiej, od sierpnia 1915 do marca 1918 służył w rosyjskiej armii, w listopadzie 1917 uczył się w szkole chorążych Frontu Północnego w Gatczynie. Od marca 1918 do lutego 1919 był komisarzem Centralnego Telegrafu w Penzie, w kwietniu 1918 został członkiem RKP(b), od lutego 1919 do listopada 1920 kierował gubernialnym oddziałem łączności w Penzie, a później gubernialnym oddziałem sprawiedliwości w Penzie. Od kwietnia do lipca 1921 był sekretarzem odpowiedzialnym penzeńskiego gubernialnego komitetu RKP(b), potem przewodniczącym gubernialnego związku spółdzielni spożywców w Penzie i następnie członkiem Zarządu Centralnego Obwodowego Związku Spółdzielni Spożywców w Mińsku, a od listopada 1922 do października 1923 sekretarzem odpowiedzialnym Komitetu Powiatowego Komunistycznej Partii (bolszewików) Białorusi w Borysowie i jednocześnie od 26 marca 1923 do 4 lutego 1924 członkiem KC KP(b)B.