posiadał już liczny tabor wodny – w tym nowoczesne łodzie wyczynowe.
Wybuch I wojny światowej wstrzymał na jakiś czas działalność wioślarską Oddziału. Przystań zajęła armia, władze zakazały wypływania na Wisłę (rzekę uznano za „obiekt wojskowy”), a większość członków sekcji wcielono do armii. Dzięki usilnym staraniom pozostałych członków O.W.S.K., już w 1917 nieruchomość klubu zwrócono i wznowiono treningi na wodzie. W tym samym roku, pomimo trwającej wojny, przeprowadzono zawody na Wiśle, z udziałem nowo powstałego klubu AZS Kraków.
Galeria – pod zaborami
Okres dwudziestolecia międzywojennego Okres pierwszych lat po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, to czas świetności O.W.S.K. Już w grudniu 1919 roku Oddział, wraz z dwunastoma innymi polskimi klubami, założył Polski Związek Towarzystw Wioślarskich. W kolejnych latach znacząco wzrosła liczba członków sekcji – z 45 w 1919 do 152 w 1922 roku. Zbiegło się to z zakończoną w 1923 roku rozbudową przystani. Wioślarze krakowskiego „Sokoła” stali się znaczącą siłą w Polsce. W najlepszym, 1933 roku, Oddział zajął 7. miejsce w klasyfikacji klubów PZTW (na 42 sklasyfikowane kluby). Od połowy lat trzydziestych coraz bardziej odczuwalny był brak zimowego basenu wioślarskiego i brak środków, aby zatrudnić zawodowego trenera.